نیابد تا نشان از خاک من آیینه رخساری

تو از عالم مرا خواهی من از عالم تو را خواهم

به سودای محالم ساغر می خنده خواهد زد

اگر پیمانه عیشی در این ماتم سرا خواهم

رهی خاکستر خود را هم آغوش صبا خواهم