دوران شب ز بخت سیاهم بسر رسید

رفت و نرفته نکهت گیسوی او هنوز

غرق گل است بسترم از بوی او هنوز

نگشوده تاری از خم گیسوی او هنوز

از من رمید و جای به پهلوی غیر کرد

جانم نیارمیده به پهلوی او هنوز