صبر از دل و تاثیر ز فریاد گریزد

غم در دل روشن نزند خیمه اندوه

چون بوم که از خانه آباد گریزد

فریاد که دردام غمت سوختگان را

گر چرخ دهد قوت پرواز رهی را

چون بوی گل از گلشن ایجاد گریزد