کسی غیر از غم دیرین به یاد ما نمی افتد

به سوی ما گذار مردم دنیا نمی افتد

منم مرغی که جز در خلوت شبها نمی نالد

منم اشکی که جز بر خرمن دلها نمی افتد

ز بس چون غنچه از پاس حیا سر در گریبانم