ای نوش لب که بوسه به ما کرده ای حرام

حال تو روشن است دلا از ملال تو

فریاد از دلی که نسوزد به حال تو

گر خون ما چو باده بنوشی حلال تو

یاران چو گل به سایه سرو آرمیده اند

ما و هوای قامت با اعتدال تو