از دل سرگشته با صید گرفتاری کنم

باز نشناسد مرا از سایه چشم رهگذار

تکیه چون از ناتوانیها به دیواری کنم

درد خود را می برد از یاد گر من قصه ای

نیست با ما لاله و گل را سر الفت رهی

می روم تا آشیان در سایه خاری کنم