به رهگذار طلب آبروی خویش مریز

چرا که بوی گل از خار و خس نمی آید

ز نارسایی فریاد آتشین فریاد

که سوخت سینه و فریادرس نمی آید

که همچو اشک روان باز پس نمی آید

ز آشنایی مردم رمیده ایم رهی

که بوی مردمی از هیچ کس نمی آید