به جز من و تو که در پای دوست سوخته ایم

تو را که دل به فغان جرس نمی سوزد

ز بس که داغ تو دارم چو لاله بر دل تنگ

دلم به حال دل هیچکس نمی سوزد

رهی ز آتش گل؛ خار و خس نمی سوزد