مصرعی کارید و شمشیری درود

اشک من از چشم نرگس خواب شست

سبزه از هنگامه ام بیدار رست

باغبان زور کلامم آزمود

در چمن جز دانه اشکم نکشت

تار افغانم به پود باغ رشت

ذره ام مهر منیر آن من است