دودیده پر از خون و رخ لاژورد

همی گفت هرکس که خسرو کجاست

که امروز پیروزی روز ماست

ببالا همی بود خسرو بدرد

چنین تا سپیده برآمد ز کوه

شد از زخم شمشیر و کشته ستوه

چوشد دامن تیره شب تا پدید