به کوه رفتم و پرسیدم این چه بیدردیست؟

هزار لولوی لالاست در گریبانت

درون سینه چو من گوهر دلی داری؟

تپید و از لب ساحل رمید و هیچ نگفت

رسد بگوش تو آه و فغان غم زده ئی

اگر به سنگ تو لعلی ز قطره خونست

یکی در آبه سخن با من ستم زده ئی