عیار معرفت مشتری است جنس سخن

چراغ راه حیات است جلوه امید

نوا ز حوصله دوستان بلند تر است

غزل سرا شدم آنجا که هیچکس نشنید

خوشم از آنکه متاع مرا کسی نخرید

ز شعر دلکش اقبال میتوان در یافت

که درس فلسفه میداد و عاشقی ورزید