تا تهی گردد حریمش از خداوندان پیر

دانه ایران ز کشت زار و قیصر بر دمید

مرگ نو می رقصد اندر قصر سلطان و امیر

مدتی در آتش نمرود می سوزد خلیل

دور پرویزی گذشت ای کشته پرویز خیز

نعمت گم گشته خود را ز خسرو باز گیر

کوهکن