کوهکن

تا تهی گردد حریمش از خداوندان پیر

دور پرویزی گذشت ای کشته پرویز خیز

نعمت گم گشته خود را ز خسرو باز گیر

نگار من که بسی ساده و کم آمیز است

سیتزه کیش و ستم کوش و فتنه انگیز است

برون او همه بزم و درون او همه رزم