نگار من که بسی ساده و کم آمیز است

دور پرویزی گذشت ای کشته پرویز خیز

نعمت گم گشته خود را ز خسرو باز گیر

کوهکن

سیتزه کیش و ستم کوش و فتنه انگیز است

برون او همه بزم و درون او همه رزم

زبان او ز مسیح و دلش ز چنگیز است