ز خاک تا بفلک هر چه هست ره پیماست

در آ به جلوه که جانم ز شوق لبریز است

اگرچه تیشه من کوه را ز پا آورد

هنوز گردش گردون بکام پرویز است

قدم گشای که رفتار کاروان تیز است