پیاله ئی بجوانان نو نیاز آور

کنشت و کعبه و بتخانه و کلیسا را

هزار فتنه از آن چشم نیم باز آور

ز باده ئی که بخاک من آتشی آمیخت

نئی که دل ز نوایش بسینه می رقصد

مئی که شیشه جان را دهد گداز آور

به نیستان عجم باد صبحدم تیز است