مئی که شیشه جان را دهد گداز آور

ز باده ئی که بخاک من آتشی آمیخت

پیاله ئی بجوانان نو نیاز آور

نئی که دل ز نوایش بسینه می رقصد

به نیستان عجم باد صبحدم تیز است

شراره ئی که فرو می چکد ز ساز آور