به کسی عیان نکردم ز کسی نهان نکردم

دل خاکیان فروزم دل نوریان گدازم

تب و تاب فطرت ما ز نیازمندی ما

تو خدای بی نیازی نرسی بسوز و سازم

غزل آنچنان سرودم که برون فتاد رازم