تیشه اگر بسنگ زد این چه مقام گفتگوست

باز به مرغزار ده طایر مرغزار را

طبع بلند داده ئی بند ز پای من گشای

تا به پلاس تو دهم خلعت شهریار را

عشق بدوش می کشد این همه کوهسار را