در شب من آفتاب آن کهن داغی بس است

گرچه پیرم پیش ملای دبستانم برید

ساز خاموشم نوای دیگری دارم هنوز

آنکه بازم پرده گرداند پی آنم برید

این چراغ زیر فانوس از شبستانم برید

من که رمز شهریاری با غلامان گفته ام

بنده تقصیر وارم پیش سلطانم برید