من که رمز شهریاری با غلامان گفته ام

آنکه بازم پرده گرداند پی آنم برید

در شب من آفتاب آن کهن داغی بس است

این چراغ زیر فانوس از شبستانم برید

بنده تقصیر وارم پیش سلطانم برید