نصیب مشت خاکی او فتاد است

فلک را لرزه بر تن از فر او

زمان و هم مکان اندر بر او

نشیمن را دل آدم نهاد است

جدا از غیر و هم وابسته غیر

گم اندر خویش و هم پیوسته غیر

خیال اندر کف خاکی چسان است