کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 124

نداند مبادا ورا مغز و پوست

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 121

    پشیمان شد از کشتن یار خویش

    #
  2. 122

    کزان تیره دانست بازار خویش

    #
  3. 123

    چنین گفت کنکس که دشمن ز دوست

    #
  4. 124

    نداند مبادا ورا مغز و پوست

    انتخاب‌شده
  5. 125

    یکی خفته بر تیغ دندان پیل

    #
  6. 126

    یکی ایمن از موج دریای نیل

    #
  7. 127

    دگر آنک بر پادشا شد دلیر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 124 از «بخش ۱۵ - همی بود بندوی بسته چو یوز...» است.