نیستی در کسوت صوت است و بس

چشم او را اشک پیهم سرمه ایست

تا توانی بر نوای او مایست

الحذر این نغمه موت است و بس

تشنه کامی ، این حرم بی زمزم است

در بم و زیرش هلاک آدم است

سوز دل از دل برد غم میدهد