رحمت او اینکه گوئی در گذشت

وقت؟ شیرینی به زهر آمیخته

رحمت عامی به قهر آمیخته

خالی از قهرش نبینی شهر و دشت

کافری مرگست ای روشن نهاد

کی سزد با مرده غازی را جهاد

مرد مومن زنده و با خود به جنگ