غنچه ما را گشود از شبنمش

تو غریبی ، من غریبم ، او غریب

شان او جبریلی و نامش سروش

می برد از هوش و می آرد بهوش

مرده آتش ، زنده از سوز دمش

زخمه شاعر به ساز دل ازوست

چاکها در پرده محمل ازوست