آل ابراهیم بی ذوق الست

آنکه ما را از لحد بیرون کشید

ای خدایان کهن وقت است وقت

در نگر آن حلقه وحدت شکست

صحبتش پاشیده جامش ریز ریز

آنکه بود از باده جبریل مست

مرد حر افتاد در بند جهات