صحبتش پاشیده جامش ریز ریز

ای خدایان کهن وقت است وقت

در نگر آن حلقه وحدت شکست

آل ابراهیم بی ذوق الست

آنکه بود از باده جبریل مست

مرد حر افتاد در بند جهات

با وطن پیوست و از یزدان گسست