تا یکی دیوانه دیدم در خروش

خاک ما دیگر شهاب الدین نزاد

ناله پر سوز آن مرغ سحر

داد جانم را تب و تاب دگر

آنکه برد از من متاع صبر و هوش

«بگذر ز ما و ناله مستانه ئی مجوی

بگذر ز شاخ گل که طلسمی است رنگ و بوی