لخت دل پر خونی از دیده فرو ریزم

باور نکنی چاکی در پیکر عالم زن

عقل است چراغ تو در راهگذاری نه

عشق است ایاغ تو با بنده محرم زن

لعلی ز بدخشانم بردار و بخاتم زن