بر لب او ناله های پی به پی

خواجه نان بنده مزدور خورد

آبروی دختر مزدور برد

در حضورش بنده می نالد چو نی

نی بجامش باده و نی در سبوست

کاخها تعمیر کرد و خود بکوست

ایخوش آن منعم که چون درویش زیست