خنده ها در لب بدوزد چاره گر

کار این بیمار نتوان برد پیش

من چو طفلان نالم از داروی خویش

تلخی او را فریبم از شکر

چون بصیری از تو میخواهم گشود

تا بمن باز آید آن روزی که بود

مهر تو بر عاصیان افزونتر است