چون بصیری از تو میخواهم گشود

من چو طفلان نالم از داروی خویش

تلخی او را فریبم از شکر

خنده ها در لب بدوزد چاره گر

تا بمن باز آید آن روزی که بود

مهر تو بر عاصیان افزونتر است

در خطا بخشی چو مهر مادر است