من از حرم نگذشتم که پخته بنیاد است

بیا که ساز فرنگ از نوا بر افتاد است

درون پرده او نغمه نیست فریاد است

زمانه کهنه بتان را هزار بار آراست

درفش ملت عثمانیان دوباره بلند

چه گویمت که به تیموریان چه افتاد است

خوشا نصیب که خاک تو آرمید اینجا