من ز خون خویش پروردم ترا

از می و مغ زاده و پیمانه گفت

گفتمش این حرف بیباکانه چیست

لب فرو بند این مقام خامشی ست

صاحب آه سحر کردم ترا

بازیاب این نکته را ای نکته رس

عشق مردان ضبط احوال است و بس