خشت و سنگ از فیض تو دارای دل

روح پاکش با من آمد در سخن

گفت می دانم مقام تو کجاست

نغمه تو خاکیان را کیمیاست

روشن از گفتار تو سینای دل

پیش ما ای آشنای کوی دوست

یک نفس بنشین که داری بوی دوست