ما و رعونت ، افسانه کیست

چندان که خندید آیینه بر ما

از عالم فاش بی پرده گشتیم

پنهان نبودن ، کردیم پیدا

ناز پری بست گردن به مینا

آیینه واریم محروم عبرت

دادند ما را چشمی که مگشا