زبعد مردن مگر نسیمی غبار ما را برد به بالا

نخواند طفل جنون مزاجم خطی زپست وبلند هستی

شوم فلاطون ملک !دانش اگر شناسم سر ازکف پا

به هیچ صورت زدورگردون نصیب مانیست سربلندی

نه شام ما را سحرنویدی نه صبح ما راگل سفیدی

چو حاصل ماست ناامیدی غبار دنیا به فرق عقبا

رمیدی از دیده بی تامل گذشتی آخر به صد تغافل