چو حاصل ماست ناامیدی غبار دنیا به فرق عقبا

به هیچ صورت زدورگردون نصیب مانیست سربلندی

زبعد مردن مگر نسیمی غبار ما را برد به بالا

نه شام ما را سحرنویدی نه صبح ما راگل سفیدی

رمیدی از دیده بی تامل گذشتی آخر به صد تغافل

اگر ندیدی تپیدن دل شنیدنی داشت ناله ما

ز صفحه راز این دبستان ز نسخه رنگ این گلستان