لغزد مگر چولاله کسی را به داغ پا

رنگ حنا زطبع چمن موج می زند

شسه ست گوبی آن گل خودرو به باغ پا

سیر بهار رنگ نداردگل ثبات

آنجاکه نقش پای تومقصود جستجوست

سر جای موکشد به هوای سراغ پا

جز خاک تیره نیست بنای جهان رنگ