جز خاک تیره نیست بنای جهان رنگ

لغزد مگر چولاله کسی را به داغ پا

آنجاکه نقش پای تومقصود جستجوست

سر جای موکشد به هوای سراغ پا

طاووس سوده است به منقار زاغ پا

با طبع سرکش اینهمه رنج وفا مبر

روز سور، شب کند اسب چراغ پا