با طبع سرکش اینهمه رنج وفا مبر

سر جای موکشد به هوای سراغ پا

جز خاک تیره نیست بنای جهان رنگ

طاووس سوده است به منقار زاغ پا

روز سور، شب کند اسب چراغ پا

یک گام اگر ز وهم تعلق گذشته ای

بیدل درازکن به بساط فراغ پا