به دوش نکهت گل می روم ازخویش و می آیم

مگردرچشم خفاش آشیان بندد هما اینجا

حضور استقامت می پرستد شمع این محفل

به پا افتد اگرگردد سر ازگردن جدا اینجا

که می آرد پیام ناز آن آواز پا اینجا

به گوشم از تب و تاب نفس آواز می آید

که گر صدسال نالی بر در دل نیست جا اینجا