به غرور من وماکلفت دلها مپسند

هرکه روتافت به آیینه دچار است اینجا

عافیت چشم ز جمعیت اسباب مدار

هرقدر ساغر و میناست خمار است اینجا

ای جنون تاز نفس آینه زار است اینجا

نفی خود می کنم اثبات برون می آید

تا به کی رنگ توان باخت بهار است اینجا