نگاه یار ز پهلوی ناز می بالد

شکسته اند به صد رنگ شیشه ما را

فضای خلوت دل جلوه گاه غیری نیست

شکافتیم به نام تو این معما را

به قدرنشئه بلند است موج صهبا را

مخور فریب غنا از هوس گدازی یاس

مباد آب دهد مزرع تمنا را