به سعی شیشه پری کرده اند خارا را

مخور فریب غنا از هوس گدازی یاس

مباد آب دهد مزرع تمنا را

ز جوش صافی دل ، جسم ، جان تواند شد

به غیر عکس ندانم دگر چه خواهی دید

اگر در آینه بینی جمال یکتا را

به ففر تکیه زدی بگذر از تملق خلق