به غیر عکس ندانم دگر چه خواهی دید

مباد آب دهد مزرع تمنا را

ز جوش صافی دل ، جسم ، جان تواند شد

به سعی شیشه پری کرده اند خارا را

اگر در آینه بینی جمال یکتا را

به ففر تکیه زدی بگذر از تملق خلق

به مرگ ریشه دواندی درازکن پا را