هم از شکست مگرپرکنیم مینا را

کسی چه شکرکند دولت تمنا را

به عالمی که تویی ناله می کشد ما را

ندرد انجمن یاس ما شراب دگر

به عالمی که حلاوت نشانه ننگ است

دو نیم چون نشود دل ز غصه خرما را

هنوز اره دندان موج در نظر است