که چون نفس نرساندند برزمین پا را

هزار معنی پیچیده در تغافل تست

به ابروی تو چه نسبت زبان گویا را

سبکروان به هوایت چنان ز خود رفتند

همیشه تشنه لب خون ما بود بیدل

چوشیشه هرکه به دست آورد دل ما را